Wat gebeurt er in Denenland?

Er is genoeg hectiek in de groensector, ook op het gebied van de ladingdragers. FloraHolland, die 240.000 stapelwagens gaat aanpassen naar 1 uniforme standaard en CC (Container Centralen) heeft aangekondigd weer met een nieuw slotje te komen. Dit keer met een RFID chip erin, genaamd project “CHIP IT!”.

Wat kost dat, ladingdragers?

De CC slotjes-acties, snel gerekend is dit de 5e keer, zijn allemaal bewogen. Het is een moment dat de balans wordt opgemaakt en de uitkomst vaak veel geld kost. De verliezen worden zichtbaar en doordat deze laatste actie in 2003 was, is dat niet goed voor de kosten binnen het bedrijf.
De vraag die in de huidige marktomstandigheden erbij komt is, “Wat kost het gebruik van de ladingdragers voor uw bedrijf “en” waarom gebruiken we een bepaald type”, meestal luidt het antwoord; “omdat we het al jaren zo doen”.

RFID

Zou de RFID techniek hiervoor een oplossing bieden? Hoe zat het ook alweer met de OV-CHIP kaart? Duitse hackers toonden tijdens een computercongres aan hoe de OV-chip te kraken was. Met apparatuur van nog geen 100 euro, ontrafelden ze de geheimen van de zogeheten ‘Mifare’-chip.
Begrijp me goed, ik ben een groot voorstander van standaardisering en RFID toepassingen. Hoe groter de scope, hoe groter de voordelen. Maar, juist hier wringt de schoen. Het is een open pool, waarbij (juridische) afspraken, betreffende de ladingdragers, vaak als laatste (te laat) komen. Tel hierbij op de vele overdrachtsmomenten en veel gebruikers. We zien dan vaak verkapte alternatieven en controles ontstaan, zoals statiegeld en nu het gebruik van RFID.
Is RFID op ladingdragers dan nieuw? Nee zeker niet, er zijn veel succesvolle toepassingen van RFID in allerlei soorten, markten en toepassingen. Ook op het gebied van ladingdragerbeheer zijn er poolbedrijven die 100% van hun pool-items (miljoenen pallets, boxen, etc.) voorzien hebben van RFID en volgen door middel van RFID, vaak in “closed-loops”. Dit gebeurt om transactiegegevens te genereren en een goede administratie te voeren, wat tot minder discussie, kosten en meer voordelen voor de gebruikers leidt. Het toepassen van RFID op alleen het onderstel en niet de plaat is dus voorlopig een deeloplossing. Zaken die hierin spelen zijn; fraude, logistiek en standaardisatie.

Standaardisatie

Om te beginnen met de laatste, de CC kar, is de meest gebruikte (rollende) ladingdrager in de groensector, dus de standaard. Dat is prettig en maakt hem 1 op 1 uitwisselbaar, wat enorm veel efficiency oplevert. Het resultaat hiervan is een grote open “pool” waarbij de lusten en lasten (o.a. reparatie) over alle gebruikers verdeeld worden. Voor het aanbod zijn er naast de “bron” Container Centralen ook de mogelijkheid om bij verhuurbedrijven CC karren en platen te huren. Deze schakels zorgen voor beschikbaarheid en een efficiënte inzet. Ook wordt de keuze voor deze verhuurbedrijven vanuit kostenoogpunt gedaan.

Fraude

Naast de CC kar zijn er ook DC karren. Hetzelfde als een CC, maar dan zonder “blik en slot”. Hier zit dan ook meteen de kern van het verhaal over fraude!
Er is veel geld mee te verdienen. Een kleine rekensom maakt snel duidelijk dat tussen een DC kar en een CC kar een verschil zit van 25 tot 30 euro. Dit verschil is het “slotje” en Poolbijdrage om het zo maar even gemakkelijk uit te drukken. Dit verschil trekt fraude aan. Ongemerkt en gemerkt lopen er geen “originele” platen de standaard Pool in. Het verschil is eenvoudig te zien in het geval van spaanplaat, maar er zijn ook platen waar het zelfs voor de expert moeilijk te onderscheiden is of ze “correct” zijn.
Ook zit hier een praktisch, lastige zaak bij; “Hoe houdt men echte en niet echte platen uit elkaar”? of belangrijker nog: “waar wordt wel of niet een bijdrage gedaan aan de “Pool”?

Logistiek

 “Uiteindelijk gaat het niet om de ladingdragers”, is een opmerkelijke uitspraak van een bedrijf, welke marktleider is in de registratiesystemen voor ladingdragers! De producten dienen op een efficiënte manier bij de klanten te komen en daar zijn de CC en DC kar geschikt voor. Zijn er betere alternatieven? In theorie wel, maar in de praktijk is het moeilijk een standaard te verbeteren, daar zijn het immers standaards voor. Uiteindelijk is het een vraag van kosten en baten. De stromen op DC’s zien we de laatste jaren al toenemen.

Financieel voordeel

Logistiek en optimalisatie zijn aandachtspunten voor de concurrentiepositie in de groensector. Het uitbreiden van de vele overdrachtsmomenten met extra handelingen kosten meer tijd en dus meer geld voor de gehele sector. Er moeten dus argumenten zijn om de techniek te “verdedigen” en dat zijn natuurlijk de (logistieke) besparingen.
Deze zijn er ook, maar bij wie horen deze opbrengsten thuis? Gaat de poolbijdrage omlaag voor de komende jaren? Hoe gaan we om met de platen? De besparingen dienen uit het eigen proces te komen; minder fouten en beter inzicht, waarbij er ook (scan) handelingen bijkomen.

Kleur bekennen

Dit soort bewegingen hebben we in het verleden ook gezien bij de pallets. Zo waren er de blauwe (van het grootste Poolbedrijf ter wereld) en natuurlijk de bekende Euro-pallets. Wat werd er geïntroduceerd als houten alternatief? Juist, andere kleuren pallets zoals bruine, die goed fysiek te onderscheiden zijn.
Terugkomend op de CC; wat gaat er gebeuren in de groensector op het gebied van de standaard ladingdrager? De kosten en het gebruik zullen namelijk meer dan voorheen, goed afgewogen worden. In plaats van minder, zullen er meer typen ladingdragers komen. Niet ter vervanging van de CC, maar ter aanvulling! Startend in bepaalde stromen, op bepaalde landen richting bepaalde retailers. Hier zijn geen grote, dure onderzoeken voor nodig.

Wat doen we met de platen? We kunnen altijd nog een andere kleur gebruiken...